Բնակչություն, կրոն և լեզու

Չնայած կովկասյան փոքր տարածքում տարբեր ժողովուրդների զգալի բազմազանությանը` Հայաստաննինչպես խորհրդային տարիներին, այնպես էլ այսօր խիստ միատարր պետություն է: Բնակչության գրեթե 98%-ը էթնիկ հայեր են: Նրանց մեծ մասը պատկանում է ինքնանկախ, ինքնուրույն Հայ առաքելական եկեղեցուն, որի ազդեցությունը խորհրդային ռեժիմի ավարտից և Հայաստանի անկախության հռչակումից հետո զգալիորեն մեծացել է, հատկապես որ քրիստոնեության ճանաչումը հայերի համար միշտ էլ ազգային ինքնության հետ է կապված: Հայաստանի բնակչության քանակից շատ ավելի մեծ է այն հայերի թիվը, ովքեր ապրում են սփյուռքում. այս պահին նրանց քանակը 7 միլիոն մարդ է գնահատվում: Հայոց լեզուն, որը հնդեվրապական լեզվաընտանիքի մի առանձին ճյուղ է, երկու ենթատեսակ ունի` արևելահայերեն և արևմտահայերեն: Հայաստանի Հանրապետությունում խոսում են արևելահայերենով, մինչդեռ սփյուռքի բազմաթիվ հայեր արևմտահայերենով են շփվում: Երկու ձևերն էլ սերում են հին գերմաներենից, որը 5-րդ դարից սկսած որպես եկեղեցական երգեցողության և գրական արվեստի լեզու է ծառայել: